Ergenlik Dönemi ve Çatışmalar

Ergenlik Dönemi ve Çatışmalar

Ergenlik, en temel olarak çocukluk döneminden yetişkinliğe geçiş sürecini kapsar. İnsan, doğduğu andan itibaren çeşitli geçişler ve değişimler yaşar. Bu değişimlere adapte olmak kolay değildir. Ergenlik döneminde çok fazla değişimin olduğunu göz önünde bulundurursak, zor bir dönem olduğunu ve zorluklar barındırdığını anlayabiliriz.

Ergenlik döneminde kişi çeşitli değişimler  yaşarken aileleri de onlarla birlikte bu süreci yaşar. Ergenlikte çatışma sağlıklı bir durum olmakla birlikte burada önemli olan bireylerin bu çatışmalarla nasıl başa çıktığıdır. Ergenlik döneminde kişinin yaşadığı büyüme ve değişimler, duygu ve davranışları  kontrol etmeyi zorlaştırabilir.

Çocukluk ve yetişkinlik dönemleri arasında kalmış olmak ergenin ve ebeveynlerinin tepkilerini, sorunlarla başa çıkma becerilerini de etkiler. Anne babalar da tutumları arasında çatışmalar yaşar. Hem büyüyen çocuklarından daha sorumluluk sahibi olmasını isterler hem de çocukken olduğu gibi onların sözünden çıkmamasını beklerler. Ergenler ise bir yandan özgürlük ve bağımsızlık için mücadele verirken bir yandan davranışlarının sorumluluğunu üstlenmekten kaçınabilir. Ebeveyn yani anne-baba ve ergen arasındaki çatışmaların temelinde bu ikilemlerin olduğunu söyleyebiliriz.

Ergenler tipik olarak beğenmez, eleştirir ama eleştiriye kapalıdır, otoriteye karşı gelir. Bu yollarla birlikte hem özerkliğini ispat etmeye çalışırlar hem de yeterliliklerini ispat etmek isterler. Bir yandan da yalnız kalmaktan, yanlış yapmaktan çekinerek ailelerinin desteklerine ihtiyaç duyarlar. Anne-baba ise bir anda duygu vaziyeti değişen, kendilerine eleştirel davranan, sorumluluklar mevzusunda aldırışsız davranan ve en önemlisi otoritelerini ve kaidelerini denetleyen çocukları ile baş etmekte zorlanabilirler. Zira bu gidişat daha öncekilerden çok farklıdır, alışılagelmiş anne-baba-çocuk senaryosu atık geçerli olmamaya başlamıştır. Bu durumda, anne babanın çocukluk döneminde gösterdiği davranışlara devam etmemeleri önemlidir, yoksa çatışma artabilir çünkü ergenin ispatlamak istediği şey artık çocuk olmadığıdır. Ergenin yeni istekleri başlar, artık daha çok arkadaşları ile olmak, istediği yere gitmek, istediği zaman dönmek, istediği gibi giyinmek, istediği müziği dinlemek istiyordur. Aileler bu durumda nasıl tepki vermesi gerektiği konusunda kararsız kalır. Kimi çocuğunu serbest bırakıp çatışmayı azaltmak isterken, kimi de katı kurallar koyup çocuklarının hayatını kontrol etmek isterler. Bu durumda yapılması gereken en uygun şey bu iki tutumun ortasını belirlemektir. Bu sayede ergen hem kişiliğini geliştirebilir hem kendini ifade edebilir hem de çatışmaların en normal düzeyde olması sağlanabilir.

Yorum Yazın